SVG wordt niet door uw browser ondersteundPersoonsvolgende Zorg

Bijeenkomst vraagverheldering

Op 28 februari vond er een bijeenkomst vraagverheldering plaats bij Vivantes in Beek. Lees verder voor het verslag!
De bijeenkomst is ter voorbereiding aan de reeks bijeenkomsten gemeenschappelijk met de gemeenten. 

Waarom?

De bedoeling is om de overgang van thuis naar langdurige zorg van een zorgaanbieder te verbeteren. Door op zoek te gaan naar manieren om de samenwerking tussen verwijzers, gemeenten en zorgaanbieders te verbeteren en de burger beter te helpen in zijn zoektocht.

Hoe?

Er was eens…

De ene helft van de groep ging middels storytelling toewerken naar de ideale situatie. Het resultaat van een van de verhalen lees je hier.

Er was eens een gelukkig echtpaar, Wil van 84 en Marie van 82 jaar. Al meer dan 50 jaar samen en volop in het leven. Marie is altijd actief in de vrijwilligerswereld en heeft als hobby naaien. Als de broek van Wil niet goed meer past, maakt zij hem in no-time passend. En dat weet de hele buurt. Die maken ook graag gebruik van haar handige vingers. Wil is meer een sport liefhebber en tuiniert graag. Hij is dol op de natuur en maakt iedere dag een stevige wandeling. Alleen, want Marie fietst liever. Zij zorgt iedere dag weer voor een heerlijke maaltijd: soep, aardappels, gekookte groente en vlees, elke dag afgerond met een klein toetje. Wil is er dol op. Net als op de vele baksels die zijn vrouw maakt. Ze hebben samen 3 kinderen, die ze helaas niet meer vaak zien. Dat ligt niet aan Wil en Marie, maar aan de kinderen en de keuzes die zij gemaakt hebben in hun leven.

Tot op een dag Marie een ongeluk krijgt met de fietst en het bekende en vertrouwde leventje van Wil in één klap in elkaar stort. Marie sterft aan een hersenbloeding ten gevolge van de val. Wil is er kapot van en krijgt in eerste instantie veel steun uit zijn omgeving. Na een aantal weken voelt hij zich niet goed en uit onderzoek blijkt dat hij blaaskanker heeft. Een lange weg met chemo en operatie volgt. Hoewel de zin in het leven hem vergaan lijkt, slaat hij zich er toch doorheen. Als in de lente de vogels weer fluiten, voelt hij ook zijn levensvreugde opbloeien. Hij start met zijn herstel en maakt weer dagelijks een kleine wandeling. De buurt let goed op Wil en ziet hem wandelen, brengt hem soms eten en houdt een oogje in het zeil. Langzaamaan maken zij zich steeds meer zorgen. Wil belt op vreemde tijdstippen aan en zegt dan vreemde dingen als: “ik zit op jullie te wachten waar blijven jullie”. Hij lijkt het besef van tijd kwijt te zijn. De buurt maakt zich zorgen en nemen contact op met de kinderen. Die willen er eigenlijk niet teveel mee van doen hebben. Volgens hun is er niets met vader, hij klonk normaal aan de telefoon. Daarom bellen ze de ‘ik maak me zorgen om mijn medemens-hulplijn’.

Daar worden ze zonder ingewikkelde procedures te woord gestaan. Er komt iemand op bezoek bij Wil om in zijn thuissituatie kennis te maken, Marieke. Ze komt een aantal keren zodat ze de verschillende ‘perioden’ van verwardheid kan observeren. Samen met Wil bespreekt ze de opties van een verzorgings-/verpleeghuis.  Wil wil daar niets van weten en lijkt ook niet te begrijpen waarom dat nodig is. Marieke gaat de mogelijkheid bekijken om Wil thuis te laten wonen. Ze regelt voor hem de indicatie, mentorschap en bewindvoering, domotica en maakt alles in huis veilig. Iedere dag wordt er vanuit het VPT een maaltijd bezorgd, 3 gangen zoals Wil gewend is. Hij heeft een alarmeringssysteem en via GPS kan in de gaten gehouden worden waar hij is. Als hij verder achteruitgaat blijkt te gaan komen er sloten op de voordeur en iedere dag komt een vrijwilliger met Wil wandelen. Hij geniet nog steeds van zijn wandelingen, van de natuur, de vogels en zijn maaltijd aan de keukentafel, zoals hij gewend was met Marie.

Hiervoor is nodig:

Alle geschreven verhalen hadden een aantal gemeenschappelijke punten. Systematisch zijn deze:

Slimmer en beter… kun je het zien?

De andere helft van de groep ging aan de slag met waarde en verspillingen.

Waarde: meer van doen

De volgende punten zijn als waarde benoemd:

  • De cliënt wordt goed geïnformeerd over de mogelijkheden en risico’s
  • De cliënt kan huidige zorg behouden of dezelfde zorg wordt geleverd (voorbeeld van dagbesteding die in Wlz niet meer mogelijk is)
  • De cliënt wordt geholpen bij het vinden van de juiste aanbieder
  • De cliënt wordt geholpen bij wat-ik-belangrijk-vind en de vraag achter de vraag
  • Het maakt niet uit of de cliënt met de gemeente of aanbieder praat
  • De cliënt bepaalt het tempo, niet de organisatie of bureaucratie
  • Alles met slechts één iemand en slechts één keer bespreken
  • Geen ‘hete aardappel’ cliënten meer tussen partijen

Verspillingen: niet meer doen

Tijdens de bijeenkomst zijn middels 8 categorieën verspillingen benoemd. Ook zijn er ideeën opgeschreven hoe deze verspillingen kleiner gemaakt kunnen worden. Je leest ze in deze pdf.


Geplaatst op: 7 maart 2019
Laatst gewijzigd op: 7 maart 2019