SVG wordt niet door uw browser ondersteundPersoonsvolgende Zorg

Verslag PVZ in de organisatie op 1 november 2017

Op 1 november is de werkgroep PVZ in de organisatie bij elkaar gekomen in Rotterdam. Er zijn in totaal 10 mensen aanwezig van Care 2 get there, Zilveren Kruis, Philidelphia, ASVZ, Pameijer, Orion, Middin, en Zuidwester.

De bijeenkomst wordt geopend en de presentatie wordt gestart. Als eerste wordt de workshop, die eerder heeft plaatsgevonden, besproken. De geschreven regels worden als een belemmering ervaren. Het idee wordt geopperd om een brainstorm te organiseren om over de zorg na te denken zonder regels. Er zijn namelijk een aantal dingen waar de organisaties wel invloed op kunnen hebben, maar welke factoren zijn dit? Het zal de kunst zijn om van alle casuïstiek weer een soort van algemeen beleid te maken. Er moeten concretere oplossingen komen, om de zorg beter aan te laten sluiten bij de wensen en behoeften van de cliënten. Als laatste wordt er genoemd dat er aan het VWS aangeven moet worden waar wij als zorgorganisaties tegen aanlopen, samen streven we naar Persoonsvolgende Zorg; hoe gaan we dit samen realiseren?

Filmpjes van Archipel en NiKo over het Persoonsvolgend Budget worden bekeken. Er worden verschillende punten bediscussieerd; is het Persoonsvolgend Budget ook toepasselijk voor de gehandicaptenzorg of past het beter bij ouderenzorg; is regie over het eigen geld per se nodig om zelf zorg te kunnen kiezen en regie te hebben. Het is belangrijk dat de cliënt centraal staat en dat er daarna naar de mogelijkheden gekeken wordt in de financiering en het aanbod. Hiervoor moeten organisaties gaan samenwerken maar door de marktwerking kan dit als lastig ervaren worden. Zorgorganisaties zijn immers toch concurrenten.

Bij het doorlopen van de uitkomsten van de nulmeting worden verschillende knelpunten benoemd die ervaren worden door de organisaties. Het personeelstekort is een belangrijk probleem en dan met name goed gekwalificeerd personeel. Dit wordt ervaren als een probleem buiten de cirkel van invloed.

Daarnaast zou het fijn zijn als er één wachtlijst wordt gecreëerd zodat het inzichtelijk is hoeveel cliënten er per diagnose en andere categorieën zijn. Dan hebben we een duidelijk beeld van wat er nodig is en wat we mogelijk gezamenlijk kunnen creëren.

Ook hoeven de klanten gegevens niet te delen met zorgkantoren. Dus het budget wat beschikbaar is voor de klant, kan niet altijd besproken worden met de klant. Dit is misschien makkelijker om te laten doen door cliëntondersteuners. Voor het kind kan het beter zijn als de zorg doorloopt en dit wel met bijvoorbeeld ouders wordt besproken.

Uit de analyse is gebleken dat zorg in de volgende situaties niet of moeizaam geleverd kan worden:

  1. Ondersteuning aan cliënten in de thuissituatie op afroep
  2. Logeerplekken voor kinderen en volwassenen
  3. Ouder-kind(eren) zorg waarbij een van de twee een indicatie heeft. Thuis of bij een instelling
  4. Dagbesteding aan hogere indicaties VG
  5. Woonplekken aan hogere indicaties VG

Deze punten worden herkend door de organisaties. Vooral over de logeerplekken wordt verder gediscussieerd. Veel van de logeerplekken zitten bijvoorbeeld altijd vol. Daarnaast wordt de logeervraag vooral door zware en intensieve cliënten aangevraagd en de zorg die zij nodig hebben, kan niet geleverd worden in combinatie met logeren. Het probleem heeft te maken met de levervoorwaarden.

Knelpunten die ervaren worden door aanwezigen:

  1. Er zijn te weinig woningen in Rotterdam.
  2. Nieuwe WLZ-klanten, die geen diagnose krijgen, maar niet op zichzelf kunnen blijven wonen.
  3. Geen inzicht in wie en wat voor problematiek er op de wachtlijst staat.
  4. Personeelstekort
  5. Een stukje anders denken. Hoe brengen we anderen op de hoogte van Persoonsvolgende zorg? Hoe gaan de personen die de cliënten spreken te werk?
  6. Wat mag er wel en niet juridisch gezien?

Er worden verschillende mogelijkheden gedeeld voor implementatie. Zo wordt er gesproken over een dialoogdiner en arrangeurs. Allemaal mooie initiatieven om de zorg zo passend mogelijk te maken.

Actiepunten:

  • In samenwerking met alle zorgorganisaties een bijeenkomst organiseren met als doel om één centrale wachtlijst te maken en uit te zoeken hoeveel cliënten er werkelijk op de lijsten staan en met welke problematiek.

Volgend overleg:

  1. Stil staan bij de implementatie van Persoonsvolgende Zorg in organisaties. Iedereen kan een korte presentatie maken met hoe dit nu aangepakt wordt in de eigen organisatie. Dit is echter niet concreet afgesproken.
  2. Volgende keer de bijeenkomst gebruiken om de wachtlijsten bij elkaar te voegen en centraal de problematiek te centraliseren. Dit wordt niet in de volgende bijeenkomst gedaan maar de actie wordt wel opgepakt.

Geplaatst op: 20 november 2017
Laatst gewijzigd op: 20 november 2017