SVG wordt niet door uw browser ondersteundPersoonsvolgende Zorg

Limburgia verhaal

thema's: Ouderenzorg (VVT) (164)

Er was eens..

…een oude charismatische, grote man. Hij liep, ondanks zijn leeftijd, altijd kaarsrecht met opgeheven hoofd en een keurig gekapte baard. Hij werd door de inwoners van het rijk Limburgia gezien als de vader van het huidige zorgstelsel.

In tijden van hongersnood moesten de Limburgianen ver buiten het eigen rijk trekken om kinderen, vrouwen en ouderen van eten te voorzien. Het zorgen voor elkaar dat tot die tijd gebruikelijk was, werkte niet meer.

De oude man wist een oplossing voor de Limburgianen uit zijn dorp Heerla. Hij bouwde met zijn eigen handen en materialen uit het dorp een groot huis waar de ouderen bij elkaar konden wonen en door de achtergebleven vrouwen verzorgd konden worden. Deze oplossing werd gehoord door de dorpelingen van het naastgelegen dorp Brunsama, dat tevens onderdeel uitmaakte van het rijk Limburgia. De oude man werd gevraagd ook daar een vergelijkbaar huis te helpen bouwen. In het rijk Limburgia ontstonden in de verschillende dorpen een kleur aan ouderenhuizen.

Tot op een dag

…de hongersnood voorbij was. De Limburgianen die terugkeerden hadden veel van de andere dorpen in en buiten het rijk gezien. De welvaart trok aan. Limburgianen gingen buiten het rijk wonen of in andere dorpen van het rijk. De ouderen die zorg nodig hadden, kozen niet meer automatisch voor het ouderenhuis in hun eigen dorp. Zij keken naar verschillende huizen.

Bepaalde huizen waren meer in trek dan anderen. Soms waren er veel ouderen tegelijkertijd die in een ouderenhuis moesten gaan wonen. De ouderen vonden het lastig een keuze te maken. Er waren zoveel ouderenhuizen gebouwd en ze hoorden zulke verschillende verhalen.

De vaak radeloze dochters, moe van de zorgen voor hun ouders, vroegen de oude wijze man om raad. Hoe moesten zij toch een keuze maken voor hun ouders. De man beschikte inmiddels over een computer en bedacht een systeem om in kaart te brengen waar vrije plaatsen in de verschillende ouderenhuizen waren. Hij vertelde de dochters waar snel een plekje vrij was en dat namen ze dan maar aan.

Vanwege

…de teleurstelling, mede gevoed door het schuldgevoel en de pijn van een van deze dochters, ontstond het idee dat het misschien toch achteraf bezien anders had moeten gaan. De dochter was teleurgesteld over het feit dat haar dementerende moeder een kamer moest delen met een andere persoon en in een ouderenhuis was gaan wonen dat eigenlijk helemaal niet bij haar paste. De zorgen thuis waren in praktisch zin misschien opgelost voor deze dochter, maar de oplossing was voor haar gevoel niet goed genoeg voor haar lieve moeder.

Waardoor

…de dochter aan het twijfelen raakte. Op de spaarzame momenten dat haar moeder helder was, vroeg ze moeder wat ze fijn vond als ze in een ouderenhuis moest gaan wonen. Ze dacht na over het leven dat moeder leidde toen haar vader 10 jaar geleden nog leefde. Een leven vol sociale contacten, lid van de tennisclub, dinsdag als vaste bridge avond en zondags altijd als gezin naar de kerk. Haar moeder was altijd een keurig verzorgde, sociaal geëngageerde vrouw geweest. Het moment waarop ze haar 2 jaar geleden in haar nachtjapon, zoekend naar haar inmiddels al 8 jaar terug overleden echtgenoot zag zitten bij de buurvrouw, deed een traan over haar wangen biggelen. Had ze het thuis dan toch misschien wat langer kunnen volhouden? Misschien had ze een au pair in huis kunnen nemen, toen moeder eenmaal bij haar was komen inwonen? Al was het maar dat ze eens een nacht kon doorslapen…

Totdat uiteindelijk

… een slimme, mooie jongedame opstond. Een dame die er een vreemde hobby op nahield en alle ouderenhuizen regelmatig bezocht. De jongedame had een engelengeduld en absoluut talent voor luisteren. Zij kende de sfeer van alle huizen en wist welke mogelijkheden er wel en niet waren. De jongedame hoorde het verhaal van de twijfelende dochter. Zij zocht contact met de oude wijze man. En stelde hem voor dat zij alle ouderen thuis zou bezoeken, du moment dat zij een verhuizing naar een ouderenhuis overwogen en ze te helpen bij hun keuzeproces. De oude man wilde dit wel eens uitproberen.

Vanaf dat moment bezocht de jongedame de ouderen die zich tot de oudere man wenden voor raad in hun thuissituatie. De jongedame luisterde goed naar de behoeften, wensen en gewoonten van de ouderen. Zij kon heel goed inschatten welk ouderenhuis qua sfeer en mensen paste bij de leefomgeving die ouderen altijd hadden gekend in combinatie met het ‘ verlanglijstje’ dat uit het verkennende gesprek kwam. De jongedame organiseerde rondleidingen op diverse locaties voor de ouderen. Als ouderen naar een huis buiten het rijk Limburgia wilden verhuizen, bracht zij ze in contact een van haar vriendinnen met dezelfde bizarre hobby in die betreffende regio.

De oude man had nog altijd inzicht in de vrije bedden capaciteit. Na de bezichtigingen door de ouderen, nam de jongedame op basis van de voorkeuren van de ouderen contact op met de oude man zodat zij de ouderen kon vertellen waar ze het snelst terecht konden of een alternatieve oplossing kon organiseren ter overbrugging.

 

Verhaal geschreven door: Ellen Leers (Cicero zorggroep) en Monique Ekers (Verpleeghuis Bergweide)